Merhaba…

“Orda bir köy var, uzakta,
O köy bizim köyümüzdür.
Gezmesek de, tozmasak da
O köy bizim köyümüzdür.”

Hepimizin çocukluğundan kalan bir hatıradır bu dizeler. Ahmet Kutsi Tecer’in bu şiirini şiir gibi hatırlamayız, hemen melodisi belirir zihnimizde. Bazen de mırıldanırız. 

Eski zamanların dünyası yok artık, saniyeler çok uzun ve dünya çok küçük. Orada olan o köye, dijital ortamda hem gidiyoruz hem de geziyoruz. Yani aslında memleket denilen o köye, gitmesek te gidiyoruz, görmesek te görüyoruz. 

Memleket denilen o yer, her zaman bizim haber aldığımız, sosyal medya ve geleneksel medyadan beslenerek gittiğimiz ve gördüğümüz bir yer artık. 
Hal böyle olunca da;

“Orda bir ses var, uzakta,
O ses bizim sesimizdir.
Duymasak da, tınmasak da
O ses bizim sesimizdir.” 

Şiirin diğer kıtası bize bir şeyler anlatıyor. Evet orda bir ses daha var artık. Seyitgazi Haberci sesimiz olmaya aday olarak yayın hayatına başladı.

Emeği geçenlere teşekkür ederim. Hayırlı olmasını dilerim. 

Bende ses olmaya, destek vermeye hazırım o zaman.
Zaman zaman zülfü yâre de dokunarak ama kırmadan ama dökmeden bir şeyler anlatmak, bir şeylere vesile olmak isterim.

Anılarımızın, çocukluğumuzun ve kimliğimizin bir parçası olan memleketim, eksikleriyle, güzellikleriyle, olduğu gibi benim. 
Ve memleket hem özlediğimiz hem de değişmesini istediğimiz yerdir. Yolumuzdan şaşmadan, yolumuzu değiştirmeden.
Zaten yolumuz da bellidir. Bilenler bilir.
E o zaman, başladığımız gibi Ahmet Kutsi Tecer’in şiirinin diğer kıtasıyla bitirelim.

“Orda bir yol var, uzakta,
O yol bizim yolumuzdur.
Dönmesek de, varmasak da
O yol bizim yolumuzdur.”