Külliyede Gece, Yürekte Delice Bir Sevda"
Bazı geceler vardır; ne kelimelerin dar kalıplarına sığar ne de tarihin tozlu sayfalarında kendine sıradan bir yer bulur.
Gökyüzünün en derin laciverte boyandığı, dolunayın bulutlardan sıyrılıp Üçler Tepesi’ne asılı bir gümüş kandil gibi süzüldüğü o büyülü an, Seyyid Battal Gazi Külliyesi sadece taştan ve harçtan örülmüş bir mekân olmaktan çıkar. O asırlık, vakur taşlar; adeta göğsümüzde besleyip büyüttüğümüz o en muazzam, o en sarsılmaz sevdanın yeryüzündeki heybetli bir tecellisine dönüşür. Göğe yükselen her bir kemer, içimizden kopup gelen o deli divane feryadı, o aklı baştan alan "Seviyorum seni be, delicesine!" haykırışını kendi yankısıyla kutsar ve kubbenin sonsuzluğuna üfler.
Gece külliyenin avlusuna adım atanlar, zamanın eliyle yazılmış masalsı bir aşk mektubunun satırları arasında adımladıklarını hissederler. Gün batımının ardından sıcak sarı ışıklar, Selçuklu ve Osmanlı’nın zarafetini taşıyan o azametli kubbeyi ve revakları altın bir zırh gibi kuşanırken; adeta insanın ruhuna işleyen, hani dokunurken bile kalbin ritmini altüst eden o en saf, en dokunulmaz sevdaları fısıldar. Seyitgazim kendi sükûtuna çekilirken, bu mukaddes avluda yankılanan ses; kubbenin altındaki dervişane bir zikir gibi, içimizde kök salan ve her türlü fırtınaya göğüs geren o deli dolu, o pervasız bağlılığın ta kendisi oluverir
Külliyenin göğe doğru bir elif gibi dimdik uzanan minaresi, zamanın yıpratıcı rüzgârlarına karşı duran, başı dik ve sarsılmaz bir sadakat yemininin abideleşmiş halidir. Kemerli yollarda ışık ile gölgenin bir nakkaş titizliğiyle sergilediği o muazzam raks, tıpkı o ilk günkü gibi hesapsız, o ilk günkü gibi delice ve hudutsuz bir aşkın kubbeleşip mekâna bürünmüş halini sunar gözler önüne. Ayak bastığımız her bir mermer zemin, üzerinden asırlar gelip geçse de esnemeyen, her doğan günle yeniden can bulan bir sevdanın dilsiz ama en vefalı şahididir.
Kelimelerin acziyetini kabul edip sustuğu, sadece yüreklerin o gizli dille konuştuğu , o en özel anların sığınağıdır Seyyid Battal Gazi. Gece ne kadar karanlık, cihan ne kadar telaşlı ve gürültülü olursa olsun, bu mukaddes avluda yanan o sıcak ışıklar gibi, içimizdeki o köklü, o bendini aşan deli sevda da en karanlık dehlizleri bile tek bir kıvılcımla aydınlatmaya muktedirdir. Bu muazzam gece; taşın şiirleştiği, aşkın ise ebediyete erdiği en asil, en tutkulu kucaklaşma olarak Seyitgazimin kalbine bir mühür gibi nakşediliyor.
Yazar: AŞKAR
